Agresja u psów cz 1. (dodano: 2006-08-17, wyświetleń: 1615)Problem agresji psów jest coraz bardziej powszechny. W naszym mieście pojawiają się psy zaliczane do psów ras agresywnych.
Jaki charakter ma pies zależy głownie od właściciela. Nie ma to znaczenia, jakiego posiada się psa. Może być to ratlerek "pogromca" wszystkiego, co się rusza lub też bulterier łagodny jak baranek. Rosnąca fala roszczeń po pogryzieniu jest coraz to większa. W lecznicach spotykamy się z psami, które pogryzły dzieci, dorosłych oraz inne psy czy koty.
Zacznijmy od definicji agresji- jest to działanie, które ma ograniczyć swobodę drugiego osobnika skierowane przeciwko jego zdrowiu lub życiu. Podstawowym elementem agresji jest walka i atak.
Jak wyzwalana jest agresja? Można powiedzieć, że każdy pies ma zakodowaną agresję w sobie. W zależności od czynników zewnętrznych lub też czynników wewnętrznych agresja jest uwalniana. Każdego psa można nauczyć agresji i można tej agresji go pozbawić. Można
przyjąć, że istnieją predyspozycje wrodzone do agresji oraz nabyta agresja. Stopień agresji
będzie wykładnikiem mechanizmów endo- i egzogennych.
Człowiek od wielu lat prowadzi hodowlę chcąc, aby psy pełniły różne funkcje - do zabawy,
jako środek transportu, pies myśliwski, pies jako pasterz, pies do stróżowania oraz pies do walki. Zdolność adaptacyjna psów jest bardzo duża.
Aby dokładnie zrozumieć komunikację między zwierzętami oraz sygnały, jakie są do nas przekazywane, musimy, jaki system społeczny mieli przodkowie naszych współczesnych psów. Zwierzęta, aby przeżyć musiały przebywać w stadzie. W grupie zawsze lepiej można było zdobyć pożywienie, mieć lepszą opiekę nad potomstwem oraz mieć większe terytorium
do żerowania. W takim systemie społecznym wykształciły się systemy komunikacji pozawerbalnej. Naturalnym językiem jest mimika. Uważa się, że psy współczesne mają bogatszą mimikę niż ich przodkowie. Do dzisiaj opisano około ponad trzydzieści sygnałów uspakajających. Ziewanie, odwracanie głowy, węszenie, oblizywanie są tymi sygnałami.
Ale musimy zrozumieć, że zależy to również od sytuacji, w jakiej pies się znajduje. Aby właściwie zinterpretować mowę psów musimy mieć pewne doświadczenie. Znajomość tych
sygnałów pozwoli na szybką interpretację i zapobiec ewentualnym niebezpiecznym sytuacjom. Rozumienie tych sygnałów niewerbalnych pomaga porozumieć się między zwierzętami a tym samym uniknąć ataków. Ważne jest, aby człowiek też zrozumiał takie sygnały i sam potrafił wysyłać sygnały do swoich psów w sposób zrozumiały. Jeśli pies zna
znaczenie naszych słów i one będą stały z sprzecznością z czytelną dla niego mową naszego ciała, wówczas nie zrozumie ich. Sygnały grożące. Obecnie najbardziej rozpoznawalne sygnały przez nas samych. Szczekanie, warczenie, szczerzenie zębów, unoszenie fafli, kłapanie. Sygnały te mają dać nam do zrozumienia, że należy od takie osobnika trzymać się
na dystans. My z reguły interpretujemy to zachowanie niewłaściwe ze strony psa. To człowiek źle postępował z psem. Albo nie zauważyliśmy poprzedniego sygnału uspakajającego, lub też w przeszłości jego sygnały uspakajające nie spotkały się z odpowiednią reakcją i obecnie pies ich nie używa. Sygnały grożące to ostateczny przekaz dla
innego osobnika aby go trzymać na dystans i próba pokojowego rozwiązania konfliktu. Właściwa reakcja osobnika pozwala na uniknięcie agresji. W takie sytuacji nie należy reagować i być obojętnym na tego typu zachowania. Agresywne zachowanie się człowieka to tylko zaniechanie u psa sygnałów uspakajających. Pies, które stale drażnimy jest agresywny
nie daje nam sygnałów uspokojenia czy sygnałów grożących . U takiego psa wyzwolony jest jeden bodziec -atak, agresja. Agresja u psów jest zachowaniem adaptacyjnym. Zachowanie to
kształtuje się w procesie wychowawczym, ewolucyjnym. U każdego psa jest pewien próg reakcji. Po przekroczeniu tego progu pies atakuje bez chwili zastanowienia się. Oczywiście
progi dla każdego psa są inne. W zależności od procesu wychowawczego zachowanie psa bywa różne. Są psy, które na widok obcej osoby są agresywne, gwałtowne zbliżanie się na
wprost również może wywołać agresję, dotykanie oraz wiele innych niewłaściwych reakcji
przy których u psa wyzwalana jest agresja.
Zapobieganie agresji jest procesem bardzo złożonym i długotrwałym. Poziom agresji zależy
od czynników genetycznych (np. amstaf, rottweiler, doberman itp.), biologicznych (płeć-samce są bardziej predysponowane do agresji, wiek, stan zdrowia) oraz od najbardziej istotnego czynnika to jest , szkolenie psa. Mając na względzie te czynniki należy dokonać właściwego wybory szczeniaka. Przyszły właściciel powinien poznać oboje rodziców.
Agrsja jest dziedziczna. Wielu hodowców bardzo starannie dobiera psy do dalszej hodowli nie zwracając uwagę na zachowanie się zwierząt Byłem na wystawie psów i zauważyłem, że
po prezentacji psa na ringu, niektórzy hodowcy zakładali kagańce i daleko czepiali swoje psy.
Kupując psa należy wiedzieć jak wyglądają rodzice i w tym celu należy udać się bezpośrednio do hodowcy. Można wówczas zauważyć jak zachowują się zwierzęta wobec innych psów, wobec osób trzecich, wobec domowników. Rodzice zrównoważeni, spokojni dają dużą gwarancję, iż potomstwo będzie również spokojne i zrównoważone, co daje gwarancje bezpieczeństwa. Można również sprawdzić, w jakich warunkach są wychowywane szczeniaki. W hodowlach, gdzie szczeniaki są izolowane i nie mają odpowiednich bodźców zewnętrznych, będzie to wpływać negatywnie na dalszy rozwój psa. Właściwe staje się kupowanie szczeniak z małej hodowli, gdzie wszystkie pieski są doglądane i stale obcują z ludźmi a tym samym mają styczność z wieloma bodźcami środowiskowymi, z którymi później będą mieli styczność, na co dzień. Ważna jest umiejętność wyboru szczeniaka. Przeważnie wybierane są szczeniaczki tzw. biedne. Smutne, lękliwe. Jest wybór zły. Psy takie mogą być agresywne, bojaźliwe.
Cdn.
Komentarze czytelników:  marta (2006-10-24, 83.28.107.???)
|
