INFORMACJE O ZBIERAJĄCYCH ZUŻYTY SPRZĘT ELEKTRYCZNY I ELEKTRONICZNY
POCHODZĄCY Z GOSPODARSTW DOMOWYCH Z TERENU MIŃSKA MAZOWIECKIEGO

    ŚRODOWISKO NATURALNE

Warunki klimatyczne

Klimat to zespół zjawisk atmosferycznych takich jak: wiatry, zachmurzenie, nasłonecznienie, termika, opady, wilgotność, parowanie. Mińsk Mazowiecki leży na pograniczu środkowej i podlaskiej dzielnicy klimatycznej. Znajduje się w strefie klimatu umiarkowanego chłodnego. Zasadniczą cechą tego klimatu jest jego zmienność, z charakterystycznymi kontrastami pogody w ciągu roku, ze zmianami krótkookresowymi wynikającymi z przechodzeniem układów barycznych i związanych z nimi frontami atmosferycznymi oraz ze zmianami dobowymi rzutującymi na charakter pogody. Najmniej korzystnymi warunkami termicznymi charakteryzują się wilgotne obniżenia oraz dolina rzeki.

Rejon Mińska Mazowieckiego jest rekordowy, jeżeli chodzi o najmniejszą liczbę dni z zachmurzeniem poniżej 2/10, wynosi ona średnio 27 dni w ciągu roku. Najwięcej dni oraz nocy pogodnych statystycznie występuje w okresie letnim (lipiec - wrzesień), zaś najmniej w okresie jesienno - zimowym (listopad - luty). Średnia ilość dni pochmurnych (8/10 - 10/10)w roku dla rejonu Mińska Mazowieckiego waha się w przedziale od 140 do 160 dni w ciągu roku i jest wskaźnikiem bardzo wysokim w skali całego kraju. Średnia ilość dni w roku z zachmurzeniem o podstawie chmur 100 - 200 m dla rejonu Mińska wynosi 80,5. Średnia liczba dni z chmurami o podstawach niższych od 100 m w ciągu roku dla rejonu Mińska wynosi 24,1.

Obszar Mińska Mazowieckiego jest obszarem o najniższym opadzie rocznym w Polsce (poniżej 550mmm). Średnia ilość dni z burzami w ciągu roku wynosi 19,9. Statystycznie najczęściej występują one w lipcu i sierpniu (powyżej 5 dni w każdym z tych miesięcy). Średnia roczna liczba dni z mgłą wynosi około 60. Największa ilość dni z mgłą występuje w październiku, listopadzie, grudniu i styczniu (od 5 do 11). Dla rejonu Mińska Mazowieckiego średnia liczba dni z silnym zamgleniem (1 - 2 km) wynosi 101.Częstość opadu gradowego jest mała. Miesiącami z największą ilością dni z opadami są lipiec (średnio 11,7 dni), październik (średnio 14,8 dni), listopad (średnio 15,2 dni), marzec (średnio 14,2 dni). Natomiast miesiącami o najmniejszej ilości dni z opadami są kwiecień (średnio 6,9 dni), maj (średnio 5,8 dni) i czerwiec (średnio 4,5 dni). Średnia liczba dni z pokrywą śnieżną waha się w przedziale od 38 do 60 w ciągu roku.

Przeważającymi kierunkami wiatrów są wiatry zachodnie (stanowią 17,7% wszystkich wiatrów). Najrzadziej zdarzają się wiatry z kierunku północno-wschodniego. Częste są wiatry północno-wschodnie oraz południowo-zachodnie. Średnia prędkość wiatru wynosi 3,0m/s. Cisza i bardzo słabe wiatry o prędkości do 2m/s stanowią 35% wszystkich przypadków.

Średnia temperatura roczna wynosi 6,9-7,1^oC. Średnia temperatura miesiąca najcieplejszego - lipca  wynosi 17,6-18^oC. Średnia temperatura miesiąca najchłodniejszego - lutego wynosi 4,1-4,8^oC.    
            Okres wegetacyjny trwa od 200 do 220 dni.

Szata roślinna

       Mińskie tereny zieleni to zarówno zieleń komunalna (zabytkowy park miejski, skwery, pasy zieleni ulicznej, zieleń obiektów sportowych, cmentarzy, przedszkoli, szkół, pasy zieleni izolacyjnej) jak i zieleń pozakomunalna (osiedlowa, towarzysząca różnym obiektom i inna). Z roku na rok zmniejsza się ilość terenów nie wykorzystanych pod zabudowę i inne cele urbanistyczne. Skutkiem tego jest stale zmniejszający się areał terenów zieleni w mieście. Miasto nie dysponuje szczegółowymi danymi dotyczącymi terenów zieleni innych jednostek organizacyjnych poza zielenią komunalną, której powierzchnia ulega nieznacznym zmianom związanym z realizacją inwestycji drogowych.

W mieście nie występują tereny zieleni nie kształtowane przez człowieka. Jedynie w północnej części miasta przy zbiorniku wodnym występują zbiorowiska roślin o charakterze półnaturalnym - turzycowiska. Do takich zbiorowisk można zaliczyć również łąki z zadrzewieniami (brzoza, olcha, robinia akacjowa, klon jesionolistny) ciągnące się wzdłuż cieków wodnych. Tworzą one lokalne układy przyrodnicze. Stanowią miejsce cenne przyrodniczo ze względu na występującą tam znaczną populację ptaków. Tereny te nie mają większego znaczenia w układzie zieleni miejskiej. Nie stanowią zwartego układu, który mógłby stanowić bazę na stworzenie znaczącego systemu ekologicznego w mieście. Ich powierzchnia systematycznie maleje w związku z intensyfikacją przeważnie zabudowy jednorodzinnej.

Zieleń w Mińsku Mazowieckim nie tworzy wyraźnego, odrębnego systemu terenów zieleni. Plan ogólny Mińska Mazowieckiego rezerwuje jako tereny zieleni parkowej teren w centrum miasta wzdłuż doliny rzeki Srebrnej. Łączą się z nim tereny obiektów sportowych, cmentarzy, działek ogrodniczych, szkół oraz zieleń nadrzeczna i izolacyjna. Poprzez te tereny prowadzą systemy ciągów komunikacyjnych (np. przechodzące przez park ulice Chełmońskiego, Parkowa, Wróblewskiego czy objęty pracami przygotowawczymi do przebudowy ciąg wzdłuż rzeki Srebrnej od ul. Mrozowskiej do ul. Mireckiego). Tak rozwiązany system terenów zielonych ma charakter otwarty. Centralne ogniwo w tym systemie stanowi zabytkowy park pałacowy. Drzewostan tam rosnący to głównie lipy, klony, dęby i topole.

Tereny zieleni miejskiej ogólnie dostępne

Wskaźnik zieleni komunalnej wynosi około 9 m² na 1 mieszkańca.

Na terenach przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę jednorodzinną i budownictwo wielorodzinne znajdują się niewielkie zadrzewienia o charakterze skupisk zaniedbanych zakrzaczeń i zadrzewień nie podlegających ochronie. Na terenie miasta znajdują się pojedyncze egzemplarze drzew podlegających ochronie. Drzewa będące pomnikami przyrody są pod opieką właściciela terenu i wojewódzkiego konserwatora przyrody. Stan drzew - pomników przyrody znajdujących się na terenie Mińska Mazowieckiego jest różny. Ogólnie można stwierdzić, że stan ich pogarsza się. Zabezpieczenie i leczenie ich wymaga środków rzędu kilku do kilkunastu tysięcy złotych. W Mińsku Mazowieckim jest 13 drzew będących pomnikami przyrody:  9 dębów szypułkowych, 1 jesion wyniosły, 1 topola biała, 1 topola czarna, 1 wiąz szypułkowy.

Niewielkie tereny leśne półnaturalne (na terenach wyżej położonych głównymi gatunkami są sosny z domieszką dębów i brzóz, a na terenach niżej położonych, obrzeżach lub dolinowych zwiększa się udział drzew liściastych dębów, brzóz, olch i topoli)   nie wyróżniają się szczególnymi walorami środowiska przyrodniczego, gdyż nie występują tu obiekty przyrodnicze i kulturowe podlegające ochronie.

Zagospodarowanie terenów peryferyjnych  z zabudową mieszkaniową wzbogaci ich wartości krajobrazowe. Realizacja zabudowy zgodnie z zasadami zagospodarowania terenu nasyci te obszary zielenią wysoką i niską, mającą charakter zieleni urządzonej. Wpłynie to na ukształtowanie się nowych ekosystemów stwarzających korzystne warunki do zamieszkania. W latach 1998-2002 Zarząd Miasta Mińska Mazowieckiego zajmował się utrzymaniem zieleni komunalnej o łącznej powierzchni 29,88ha obejmujące park miejski o powierzchni 23,17ha, 13 zieleńców i skwerów o powierzchni od 0,06ha do 1,21ha, zieleń uliczną o powierzchni 2,50ha, cmentarze wojenne o powierzchni 5,50ha.

Na terenach zarządzanych przez spółdzielnie mieszkaniowe około 70% powierzchni zajmują tereny zieleni czyli powierzchnię ok. 20ha. Są to tereny urządzane w ciągu ostatnich 30 lat. Około 70% powierzchni zajmują zdewastowane trawniki bez zieleni wysokiej. W ciągu ostatnich 3 lat na terenach przy nowo oddawanych do użytkowania budynkach tereny zieleni są bardzo starannie wykonywane. Ogólnie stan zieleni na terenach osiedli spółdzielczych nie jest dobry.

W Mińsku Mazowieckim zieleń uliczna zajmuje łączną powierzchnię 4,5ha. Miasto obejmuje opieką 2,5ha nasadzeń ulicznych w pasach ulic. Nieliczne są w mieście pasy zieleni o szerokości powyżej 1m i długości powyżej 10m. Znajdują się one jedynie w ciągu ulic Warszawskiej, Armii Ludowej, Konstytucji 3 Maja i Wyszyńskiego. Szacuje się, że około 30% z nich jest zadarnionych. Niemal wszystkie drzewa rosną obecnie w odległości mniejszej niż 2,5m od krawędzi jezdni.  Ze względów bezpieczeństwa ruchu drogowego powinny zostać usunięte jako usytuowane niebezpiecznie. Żadne z drzew na ulicach o utwardzonych chodnikach z wydzieloną wolną powierzchnią od betonu czy asfaltu o powierzchni do 1m² nie jest wyposażone w niezbędny system napowietrzania i nawadniania. Stan zdrowotny tych drzew jest zły i pogarsza się z każdym rokiem. Zgodnie z planem zagospodarowania w pasach ulicznych projektowana jest przede wszystkim zieleń niska t.j. trawniki. Dopuszczone jest nasadzanie jedynie dekoracyjnych drzew niskich o małych koronach drzew maksymalnie o średnicy 1,5m pod warunkiem, że nie wystąpi kolizja z urządzeniami pod- i nadziemnymi. Wydzielonych kompleksów zieleni publicznej nie projektuje się. W pasach drogowych najczęściej występujące gatunki drzew to klony. jesiony, robinie akacjowe.

Na terenach zabudowy jednorodzinnej urządzone ogródki pomiędzy linią zabudowy a ogrodzeniami tworzyć będą estetyczne wrażenie i oprawę terenów publicznych tj. ulic. Jednakże, ze względu na założenie intensyfikacji zabudowy, w perspektywie urządzenie terenów zieleni na działkach budowlanych powinno być prowadzone z rozwagą.

Ogrody działkowe zajmują w Mińsku Mazowieckim powierzchnię 30,1ha. Niemal wszystkie są położone na obrzeżach w północnej części miasta. Ze względu na swoją wielkość i nasycenie zielenią stanowią strukturę o dość znacznym oddziaływaniu na warunki klimatyczne tej części miasta. W mieście odczuwa się, pomimo bliskiego sąsiedztwa dużych terenów rolniczych i leśnych, duże zapotrzebowanie na nowe tereny działkowe. Obserwowane jest zjawisko wykupowania terenów otaczających Mińsk Mazowiecki pod działki zarówno ogrodnicze jak i rekreacyjne.

Wody powierzchniowe

Grunty pod wodami w Mińsku Mazowieckim zajmują powierzchnię ok. 10ha. Znaczącą część terenów pod wodami zajmuje rzeka Srebrna, która dzieli miasto z południa na północ na dwie mniej więcej równe części. Na terenie miasta w parku miejskim znajdują się stawy o powierzchni 4ha. Pozostałe tereny zajmują rowy melioracyjne i niewielkie zbiorniki wodne.

Rzeka Srebrna jest rzeką IV rzędu. Wody Srebrnej uchodzą do rzeki Mieni, która z kolei wpada do Świdra będącego prawym dopływem Wisły. W granicach miasta Srebrna ma koryto częściowo uregulowane. Na odcinku od ul. Budowlanej przez park do dużego stawu w rejonie ul. Warszawskiej skarpy są umocnione kichą. Duży staw w parku ma brzegi umocnione płytami betonowymi. Koryto rzeki na odcinku od ul. Warszawskiej do ul. Mireckiego jest umocnione częściowo płytami betonowymi.

Badania wód rzeki Srebrnej prowadzi Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Warszawie Delegatura w Siedlcach z/s w Mińsku Mazowieckim. Badania te ograniczone są do kontroli stanu czystości i wykonywane są cyklicznie co 3 lata. W mieście są 3 punkty pomiarów kontrolnych: przy ul. Budowlanej, powyżej oczyszczalni ścieków i na Kędzieraku. Ostatnie badania cykliczne wody rzeki Srebrnej przeprowadzono w wyżej wymienionych punktach w roku 2000. Zgodnie z wynikami tych badań czystość  wód powierzchniowych nie odpowiada normom ani pod względem bakteriologicznym ani fizykochemicznym.
            Nie są prowadzone badania pozostałych wód powierzchniowych.

Wody podziemne

W rejonie Mińska Mazowieckiego wyróżniono trzy użytkowe poziomy wodonośne. I poziom wodonośny związany jest z inetrstadiałem pilickim i występuje na głębokości od kilkunastu do dwudziestu kilku metrów. II poziom wodonośny wykształcony jest w formie wąskich struktur rynnowych o miąższości kilkunastu do dwudziestu metrów, a jej strop zalega na głębokości 50-70m. III poziom wodonośny ma charakter dwudzielny. Strop płytszej warstwy położony jest na głębokości 100-120m, a głębszej 140-160m.

Podstawowym źródłem wody dla ludności Mińska Mazowieckiego są studnie głębinowe ujmujące wody głównie z formacji czwartorzędowej i rozprowadzane do odbiorców trzystopniowym układem wodociągowym. Łączna wydajność zasobów podziemnych w rejonie miasta Mińsk Mazowiecki wynosi 1206m³/h przy depresji max. na ujęciu 27,3-48,7m.

Woda pobierana jest z 6 studni głębinowych eksploatowanych na terenie miasta i 4 na terenie gminy przez Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Mińsku Mazowieckim. PWiK posiada ponadto 4 studnie aktualnie nieczynne na terenie miasta. Decyzją Wojewody Siedleckiego z 1996r PWiK uzyskało pozwolenie wodnoprawne na pobór wód podziemnych dla potrzeb ujęcia miejskiego w Mińsku Mazowieckim w ilości Qmax.h=435m³/h. Woda jest czerpana z głębokości od 70m do 137m.

Badania wód podziemnych na terenie Mińska Mazowieckiego prowadzi Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Mińsku Mazowieckim w zakresie badania wody pobieranej ze studni głębinowych dla zaopatrzenia mieszkańców w wodę. Ogólnie stan fizyko-chemiczny wód podziemnych jest dobry. Nie wykryto zanieczyszczeń chemicznych, termicznych i radiologicznych. Występuje zmętnienie i podwyższona zawartość jonów żelaza i manganu. Procesy uzdatniania tych wód zapewniają odpowiedni efekt.

Woda dostarczana przez wodociągi miejskie zgodnie z badaniami kontrolnymi przeprowadzanymi przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w roku 2001r spełnia wymagania Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 września 2000r w sprawie warunków, jakim powinna odpowiadać woda do picia i na potrzeby gospodarcze, woda w kąpieliskach, oraz zasad sprawowania kontroli jakości wody przez organy Inspekcji Sanitarnej.

Na wielu nieruchomościach znajdują się studnie przydomowe zasilane płytkimi wodami gruntowymi t.j. do głębokości 20m. Woda ze studni przydomowych jest używana najczęściej do podlewania roślin i epizodycznie do celów konsumpcyjnych. Badania wód z płytkich studni przydomowych prowadzone są sporadycznie na zlecenie właścicieli nieruchomości przez Powiatową  Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w Mińsku Mazowieckim. W ciągu roku wykonuje się jedynie kilka do kilkunastu badań.  Wyniki badań wykazują na zanieczyszczenie bakteriologiczne bądź chemiczne.

Powietrze

Na terenie Mińska Mazowieckiego badania stanu zanieczyszczenia powietrza prowadzone są przez Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w Warszawie Oddział zamiejscowy w Siedlcach. W roku 2001 podobnie jak w latach poprzednich pomiary wykonywano tylko w jednym punkcie przy ul. T. Kościuszki 9. Oznaczano dwutlenek siarki, dwutlenek azotu i pył zawieszony, a w nim zawartość metali: ołowiu, kadmu, miedzi i manganu. Nie stwierdzono przekroczeń żadnego z oznaczanych wskaźników  zanieczyszczeń. Średnioroczne wartości stężeń dwutlenku siarki i pyłu zawieszonego kształtowały się na poziomie znacznie poniżej wartości dopuszczalnych (NDSa): dwutlenek siarki - 3,3% NDSa, pył zawieszony - 6,4% NDSa. Stężenia dwutlenku azotu wynosiły 78,0% NDSa. W stosunku do roku 2000 obserwowano niższe wartości dwutlenku siarki i pyłu zawieszonego, natomiast nieznacznie wyższe były maksymalne dobowe stężenia dwutlenku siarki. Średnie roczne stężenia dwutlenku azotu oraz maksymalne dobowe były wyższe niż w roku 2000. W pyle zawieszonym nieznacznie wyższe niż w roku 2000 były stężenia kadmu, miedzi i manganu, zaobserwowano spadek stężenia ołowiu. Nie stwierdzono przekroczeń wartości dopuszczalnych metali w pyle zawieszonym.
Dla miasta Mińsk Mazowiecki nie wykonywano odrębnej oceny jakości powietrza.

Warunki geologiczne

Mińsk Mazowiecki położony jest na skłonie wschodnioeuropejskiej platformy prewendyjskiej. Wierzchnią warstwę stanowią utwory czwartorzędowe. Ich miąższość jest dość znaczna i waha się od 70 do 100m. Podłoże czwrtorzędu na całym terenie stanowią utwory trzeciorzędowe, głownie oligoceńskie, mioceńskie i plioceńskie. Utwory te wypełniają całą nieckę mazowiecką stanowiącą strukturalne zagłębienie w wąwozach górno-kredowych.

Wśród utworów plioceńskich występują głównie utwory akumulacji lodowcowej w postaci glin piaszczystych, piasków gliniastych z otoczakami i utwory akumulacji wodno-lodowcowej reprezentowane głownie przez piaski drobne, średnie i grube żwiry.

Wśród utworów holoceńskich występują głownie utwory aluwialne i aluwialno-deluwialne budujące dna dolin, obniżeń terenowych i zagłębień w postaci piasków drobnych lub średnich z domieszką humusu i wkładkami pyłów, namuły piaszczyste i pylaste, utwory bagienne reprezentowane przez torfy występujące w obrębie podmokłych den dolin oraz utwory eoliczne w postaci luźnych piasków wydmowych.
            Woda gruntowa występuje dość płytko.

Gleby

Rejon Mińska Mazowieckiego charakteryzuje bardzo skomplikowana, drobnopowierzchniowa mozaika gleb.

Skały glebotwórcze to głównie utwory czwartorzędowe związane z rozwojem lądolodu północnego. Są to gliny zwałowe, piaski i żwiry.

Brak jest gleb bardzo dobrych o klasach bonitacyjnych I i II. Przeważają gleby średniej i słabej jakości (klasy IV i V), gleby kwaśne z tendencją zakwaszania.

EMISJA ZANIECZYSZCZEŃ DO ŚRODOWISKA

Ścieki komunalne

Głównym źródłem zanieczyszczeń wód powierzchniowych w mieście są ścieki deszczowe zanieczyszczane często ściekami sanitarnymi pomimo, że na terenie miasta funkcjonuje rozdzielczy system kanalizacyjny. Oddzielnie odprowadzane są wody deszczowe i ścieki. Podstawą funkcjonowania systemu kanalizacji w mieście są trzy kolektory główne o łącznej długości 12,8km, które odprowadzają ścieki do miejskiej oczyszczalni ścieków. Na koniec 2001r w Mińsku Mazowieckim funkcjonowało 65,7km sieci rozdzielczych. Sieć kanalizacyjna wykonana jest najczęściej w pasach drogowych Poza pasami drogowymi występuje na terenach osiedlowych, zakładowych, przechodzi przez tereny nieruchomości sąsiednich. Występują przyłącza wielokrotne.

Ścieki opadowe kierowane są bezpośrednio do rowów melioracyjnych i rzeki Srebrnej. Do niedawna nie wykonywano ich uprzedniego podczyszczania. W roku 2002 w ramach realizacji  inwestycji drogowej rozpoczęto budowę pierwszych w mieście podczyszczalni wód opadowych. Przy ul. Kołowej wykonano podczyszczalnię wód deszczowych z osadnikiem i separatorem lamelowym, przez który są odprowadzane ścieki z obszaru ograniczonego ulicami Kołową, Jasną i Budowlaną. Druga podobna podczyszczalnia jest wykonywana po północnej stronie torów kolejowych przy rzece Srebrnej dla podczyszczania ścieków z terenów przyległych do ul. Szpitalnej.

Na terenie miasta 6 wykonawców może świadczyć usługi z zakresu opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. Nieczystości ciekłe są transportowane do miejskiej oczyszczalni ścieków.

Ścieki przemysłowe

Większość zakładów przemysłowych zlokalizowanych na terenie miasta odprowadza ścieki do kanalizacji miejskiej.
            Własną oczyszczalnię przemysłową posiadają Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego "Mińsk Mazowiecki" S.A. o przepustowości 69,7m³/dobę. Ścieki z tej oczyszczalni są zrzucane rowem melioracyjnym do rzeki Srebrnej. Zakład ten dokonał przebudowy systemu kanalizacyjnego. Wykonano podczyszczalnię ścieków deszczowych i technologicznych. Uregulowano również stronę formalno-prawną w zakresie gospodarki wodno-ściekowej.

Miejska oczyszczalnia ścieków

Źródła zanieczyszczeń powietrza

Poważny wpływ na stan czystości powietrza w mieście mają zanieczyszczenia z procesów spalania paliw, tzw. zanieczyszczenia energetyczne, do których zaliczane są: dwutlenek siarki, tlenki azotu, pyły, tlenki węgla i sadza.

Znaczącym źródłem zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego na terenie Mińska Mazowieckiego są spaliny z kotłowni zlokalizowanych na terenie miasta. Zmniejszenie ilości pyłu zawieszonego spowodowane jest systematyczną rozbudową sieci rozprowadzającej ciepło z kotłowni centralnych: La Monte'a i dużych osiedlowych. Wiele małych kotłowni jest modernizowanych. Jako źródło energii stosowany jest coraz powszechniej gaz i olej (np. kotłownia przy ul. I Pułku Lotnictwa Myśliwskiego "Warszawa". Energia elektryczna jest coraz częściej stosowana do ogrzewania nowo wybudowanych budynków (również wielorodzinnych). Wykorzystanie gazu przewodowego do ogrzewania domów jednorodzinnych również ma niebagatelny wpływ dla poprawy stanu powietrza atmosferycznego miasta. Tzw. niska emisja z palenisk domowych oraz z małych zakładów wyposażonych jeszcze w piece węglowe jest jeszcze dość uciążliwa. 

Źródłem wielu zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego (w tym również związków ołowiu) jest transport samochodowy zarówno lokalny jak i tranzytowy. Szczególne zagrożenie dla środowiska stwarza ciąg komunikacyjny w ul. Warszawskiej.

Spośród lokalnych zakładów na stan czystości powietrza najbardziej w mieście oddziałuje Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w Mińsku Mazowieckim, Fabryka Urządzeń Dźwigowych S.A., "Laminex" Sp. z o.o. w Mińsku Mazowieckim, P.P.H.U. "LUX - REMONT" Sp. z o.o. w Mińsku Mazowieckim, Jednostka Wojskowa w Mińsku Mazowieckim, PKS Mińsk Mazowiecki S.A.

Źródła hałasu

W zależności od źródeł i miejsca występowania hałasu wyróżnia się hałas komunikacyjny i przemysłowy. W Mińsku Mazowieckim występują wszystkie wymienione rodzaje.
Ze względu na brak obwodnicy, szczególnie uciążliwy dla mieszkańców miasta jest hałas drogowy.
Pomiary hałasu przemysłowego wskazują, że do obiektów najbardziej uciążliwych w mieście należą zakłady rzemieślnicze. Źródła hałasu stanowią przede wszystkim systemy wentylacyjne, sprężarki, urządzenia chłodnicze, transport wewnętrzny i urządzenia do obróbki metalu i drewna.

Odpady komunalne

Odpady komunalne gromadzone są na składowisku odpadów komunalnych dla Mińska Mazowieckiego zlokalizowanym przy północno-wschodniej granicy w składowo-przemysłowej dzielnicy miasta. Eksploatację tego składowiska prowadzi Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w Mińsku Mazowieckim.

Obecny układ funkcjonalny składowisko uzyskało w 1997r. Wówczas została oddana do użytkowania obecnie wykorzystywana niecka. Powierzchnia terenu, na którym znajduje się to składowisko wynosi 2,4ha. Chłonność składowiska to około 655000m³. Obecnie składowisko wypełnione jest w około 1/2 objętości.

Wykorzystywana obecnie niecka ma podłoże uszczelnione folią z tworzywa sztucznego i jest wyposażone w drenaż pod złożem. W celu szybszego odprowadzania wód opadowych w kierunku północnym i południowym odpady są niwelowane z zachowaniem 1% spadku. Przeprowadzone badanie nie wskazują, by odcieki składowiskowe przedostawały się do wód powierzchniowych i gruntowych.

W 2001r składowane było od 40 do 70t odpadów komunalnych dziennie.

Na składowisku odpady składowane są na wydzielonych działkach roboczych o powierzchni ok. 100m². Odpady rozkładane są w taki sposób, aby powstawały cienkie warstwy możliwe do zagęszczania przy pomocy spychacza gąsienicowego lub kompaktora.

Składowane odpady powinny być przykrywane materiałem izolacyjnym o grubości około 0,2m (piasek, ziemia z wykopów, gruz itp.). Rekultywacja techniczna składowiska poprzez formowanie i obsiew mieszanką traw i roślin motylkowych skarp bocznych powstającej czaszy składowiska powinna być wykonywana w miarę układania odpadów. Ze względu na trudności z pozyskaniem wystarczającej ilości piasku, ziemi z wykopów i gruzu w 2000r wykonano rekultywację skarp bocznych z wykorzystaniem pianki plastsoil firmy SCHAUM CHEMIE MIKOŁÓW Sp. z o.o. i nasion traw. Nie dało to oczekiwanych rezultatów. Obecnie trwają przygotowania do rozpoczęcia rekultywacji przez obłożenie skarp faszyną.

Na składowisku odpadów w Mińsku Mazowieckim nie został przewidziany system odgazowania, który uznaje się za niezbędny dla składowisk obsługujących powyżej 50-100tys. mieszkańców.

Składowisko otoczone jest pasem zieleni izolacyjnej. Jednakże jej stan nie jest zadowalający. Wiele spośród nasadzonych drzew i krzewów wypadło. Pas zieleni nie spełnia swojej roli w ograniczaniu rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń. Rozwiewana jest frakcja lekka składowanych odpadów.

Ilość bakterii w powietrzu w okolicy zabudowań mieszkalnych oddalonych około 200m przy lekkim wietrze ze strony składowiska wskazuje na zwiększenie w stosunku do powietrza nie zagrożonego oddziaływaniem składowiska. Na terenie sąsiadującego ze składowiskiem Ośrodka Szkolenia Maszynistów badania wykazują powietrze silnie zanieczyszczone. Odbudowa zieleni izolacyjnej oraz staranne przesypywanie odpadów warstwami przekładkowymi powinny zmniejszyć zagrożenie bakteryjne.

Odpady przemysłowe

Odpady przemysłowe są zagospodarowywane przez zakłady we własnym zakresie, bądź też przekazywane innym firmom świadczącym usługi w zakresie utylizacji odpadów. Znaczna ich część trafia też na składowisko odpadów komunalnych w Mińsku Mazowieckim.

Wytwarzane w naszym mieście odpady przemysłowe to przede wszystkim: żużle i popioły z kotłowni, przepracowane oleje i zaolejone czyściwo, skratki i osady z oczyszczalni ścieków, zawartości z osadników i łapaczy tłuszczów, zużyte opony, akumulatory, świetlówki, złom, makulatura, szkło, tworzywa sztuczne, odpady z przetwórstwa spożywczego,  odpady poszlifierskie, odpady medyczne oraz odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych i drogowych.

Wiele spośród wytwarzanych odpadów jest wykorzystywana gospodarczo. Niewielkie ilości są magazynowane tymczasowo na własnym terenie.